Informacje o symulacji

W Centrum znajduje się sześć sali symulacyjnych (sala operacyjna, sala intensywnej terapii, dwie sale szpitalnego oddziału ratunkowego (cztery stanowiska), sala pediatryczna i sala porodowa oraz obszar dostosowany do symulacji zdarzeń przedszpitalnych z symulatorem ambulansu.

4Centrum wyposażone jest w dziesięć zaawansowanych symulatorów pacjenta (siedem symulatorów osoby dorosłej, symulator dziecka, symulator niemowlęcia i symulator porodowy z symulatorem noworodka). Sale symulacyjne wyposażone są w niezbędny sprzęt medyczny(m.in. aparat do znieczulenia, respiratory, defibrylatory, kardiomonitory, laryngoskopy) oraz system audio-wideo do rejestracji sesji symulacyjnych.

Wszystkie sale symulacyjne wyposażone są w system audio-wideo umożliwiający nagrywanie sesji symulacyjnych. System komputerowy łączy te nagrania z zapisem parametrów fizjologicznych symulatora oraz zapisem czynności wykonanych przez ćwiczących. Gotowy zapis dający pełen obraz sesji symulacyjnej jest następnie odtwarzany i omawiany podczas debriefingu. W Centrum znajdują się trzy pomieszczenia debriefingu, w razie potrzeby analiza zajęć może być również przeprowadzona bezpośrednio na sali symulacyjnej lub w innych pomieszczeniach.

3Oprócz pomieszczeń przeznaczonych do prowadzenia zaawansowanych sesji symulacyjnych Centrum udostępnia dwie sale ćwiczeniowe, przeznaczone głównie do ćwiczeń umiejętności manualnych, gdzie wykorzystywane są mniej zaawansowane fantomy i modele szkoleniowe takie jak: manekiny do nauki zaawansowanych zabiegów ratowniczych, manekiny do nauki prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej, modele kończyn do nauki wkłuć, iniekcji doszpikowych, modele do nauki znieczuleń rdzeniowych, modele do nauki intubacji, konikotomii, odbarczania odmy opłucnowej i drenażu jamy opłucnowej, modele porodowe, do nauki cewnikowania dróg moczowych i zestawy do małej chirurgii.

W sali samooceny studenci i pracownicy SUM mogą samodzielnie uczyć się lub sprawdzać swoje umiejętności w zakresie prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

W przyszłości możliwe będzie wprowadzenie nauczania z wykorzystaniem standaryzowanych pacjentów czy prowadzenie obiektywnych strukturyzowanych egzaminów klinicznych (OSCEs).